Tomaten en vruchtwisseling?

Steeds op dezelfde plaats?

Tja, in principe zou je wisselteelt moeten kunnen toepassen bij alle teelten, dus ook bij tomatenteelt. Hoe zit dat in de Lusthof?

  • We hebben twee serres, waaronder één tomatenserre. Daarin scheppen we een ander klimaat dan in de komkommer/paprikaserre, elk jaar weer.
  • De juiste plant op de juiste plaats is een ander principe, dat voor ons – en vooral voor onze tomaten – meer doorweegt dan het principe van de wisselteelt.
  • Van principes kun je niet eten, hoor, en onze methode gaan we ook niet propageren als de alleenzaligmakende. Gewoon: dit ervaren wij al vele jaren, en we kunnen mekaar maar inspireren, hé.
mulch in de serre!
mulch in de serre!

Onze tomaten blijven dus ter plaatse trappelen, jaar na jaar. Worden ze daar dan niet ziek van? Bij andere tuiniers, en zeker in de industrie, is kurkwortel het grote probleem:

      • Kurkwortel (Pyrenochaeta lycopersici) is een schimmel, die de wortels van je tomatenplant binnendringt, en die ze kurkachtige bobbels en aders bezorgt. Daardoor gaat de productie zienderogen achteruit.
      • Ik controleer jaarlijks, na de teelt, de wortels van onze planten: ze moeten geelachtig zijn en gaaf – en dat zijn ze ook. Bruine, verdikte, gebarsten wortels wijzen daarentegen op de aanwezigheid van kurkwortel, en die symptomen zie ik zelden.
      • Klassiek/gangbaar/industrieel gebruiken tomatentelers tegen kurkwortel (en ook aaltjes) fungiciden en andere pestiden, waaronder bodemontsmetting – het woord alleen al! -, en het jaarlijks vervangen van het substraat – zeg maar tonnen rotswol die de afvalberg vergroten.
      • Onze methode bestaat erin dat we het bodemleven zo goed stimuleren, dat die kwaaie aaltjes en schimmels & bacteriën genoeg concurrentie krijgen van goeie soorten. En als je weet dat bodemleven opfleurt bij compostgebruik, en wegkwijnt door chemische middelen en door spitten, is mijn conclusie duidelijk.

Voor ik onze methode toelicht, geef ik eerst nog enkele mogelijke methodes die we zelf niet toepassen:

  • Je grond helemaal of deels vervangen, maar dan moet je weten dat tomaten diep wortelen: tot 150 cm diep – dus tot waar moet je dan je grond afgraven?
  • Je kas helemaal verplaatsen is een heel structurele ingreep, die prima lukt bij collega Eduard; kijk maar op http://users.telenet.be/stuyenhof/groentetuin.html.

Onze eigen werkwijze dan. Die hebben we de voorbije 20 jaar ontwikkeld, en gaat als volgt:

  • Onze teeltwijze is die van de Mexicaanse Mesthoop – lees daar eerst even voor je hier verder gaat.
  • Ergens in november, na de eerste goeie vorst, gaan de planten – in stukken van 20 cm – op de composthoop. We moeten altijd stevig trekken, want ze wortelen behoorlijk ver en diep, en dat vind ik al een goed teken. Tegelijk controleer ik ook meteen de kwaliteit van de wortels – zie boven.
  • Dan harken we de onverteerde bovenste laag bijeen en die gaat ook op de composthoop (en die broeit meteen).
  • De daaronder liggende laag (10 à 15 cm) is heel goed gecomposteerd en zo goed als droog. Licht om te scheppen dus; ik krui deze kant en klare compost naar de tuin, op bijna alle percelen – bijvoorbeeld niet op het toekomstige aardappelbed.
  • De zwarte grond die nu in de serre achterblijft, bevloeien we een week lang met veel regenwater. Daarna zaai en plant ik heel wat winterse bladgroentjes – veldslaplantjes komen van uit de tuin naar binnen;
  • Het valt me telkens weer op hoeveel pieren (compostwormen en regenwormen) er meteen weer actief worden na die bevloeiing. Wellicht zijn zij de sleutel tot succes.
  • Spitten en spuiten, daar gaan ze van dood, maar gesteentemeel en véél organisch materiaal, daar zijn ze gek op. Hé, en laat dat nu net zijn wat onze tomaten volop krijgen.
  • In de loop van de zomer zijn ze dieper gaan boren, omdat de bovenste laag uitdroogde, maar die bevloeiing lokt ze weer massaal. We zien in de loop van de winter ontelbare pierenmesthoopjes verschijnen.
  • Wat doen die pieren ondergronds? Alles opruimen, neem ik aan  – en dus ook alle achtergebleven tomatenwortels.

    compostworm aan het werk
    compostworm aan het werk

Ons resultaat: geen problemen met bodemmoeheid, en dat al 20 jaar lang. Wél veel tomaten, tot het vriest, elk jaar weer.

Advertenties

7 gedachten over “Tomaten en vruchtwisseling?”

    1. Die 2000 liter regenwater spaar ik op in een tank, en stroomt binnen het uur helemaal naar de serre, en dat 1 maal per week – of per maand.

      Like

  1. Lieve hoe moet ik mijn bestaande kurkwortelplaag nu bestrijden zodat ik volgend seizoen gezonder wortelstelsels krijg?Ik sta 3 jaar in mijnzelfde serre dus ondergrond is nog ni optimaal

    Like

    1. Tja, daar zijn resistente onderstammen voor te koop: dat zijn dan hybriden, en je moet dan zelf enten of geënte planten kopen.
      Zorg in de eerste plaats dat je veel pieren krijgt die de ziekte opruimen (enfin, toch volgens de theorie waar ik nu in geloof :)), dus door compost en gesteentemeel, en ’s winters goed nathouden. Zomerse relatieve droogte (die Mexicaanse mesthooptheorie van mij) zou bij nader inzien ook kunnen helpen tegen die schimmel: die gedijt wellicht beter in warme, natte grond dan in warme, droge grond… Succes, en laat me het vervolg horen!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s