Onze laatste druif

Op mijn verjaardag (12/10) eten we, uitzonderlijk, de laatste trossen van onze blauwe druif. Glenora is pitloos, meeldauwresistent en heel groeikrachtig. Onze hele voorgevel – pal op het zuiden  en acht meter breed – hangt in september (en nu ook tot in oktober) vol. De druiven noch de trossen zijn zo groot als die van de gestookte rassen in Overijse en zo, maar –  volgens onze bescheiden mening – veel lekkerder. Véél!

glenora.JPG
Tweehonderd trossen, een hele maand lang

Hoeveel werk hebben we daaraan? Eén uur wintersnoei, één uur zomersnoei, wat leiden. En dan een maand lang oogsten, da’s het meeste werk. Niks behandelen, krenten, bemesten of wat dan ook.

Hier pal op het zuiden geeft de druivenrank zomerschaduw aan het huis, mooie ranken in de winter en een heerlijke herfstverkleuring. Wil je stekken van dit ras? Kom dan ’s langs, begin december. Wat mij betreft, mogen er aan elke (Vlaamse) zuidgevel van die zorgeloze druiven hangen.glenora-oogst-4

12 gedachten over “Onze laatste druif”

  1. We kregen in november 2013 enkele stekken van jouw Glenora : het doet me plezier je te zeggen dat we nu een heerlijke oogst hebben. Je lof voor deze druif is niet overdreven!

    Like

  2. Hallo, ik ben reeds geruime tijd op zoek naar een meeldauw resistente blauwe geveldruif.
    En pardoes kom ik uw lofzang tegen over uw prachtige geveldruif.
    Zijn er ondertussen nog stekjes te verkrijgen? Of is ie ondertussen kaalgeplukt 😉

    Like

Laat een reactie achter op De Lusthof Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s