Suikererwt

Suikererwten kweken we liever dan doperwten en peultjes.  En omdat ze nogal onbekend zijn, geef ik ze hier graag extra aandacht.

Sugar Snaps, zoals ze ook wel heten, brengen het beste van twee werelden bij mekaar: hun peulen zijn zo dik als die van doperwten, dus dik gevuld, maar je kunt ze (bijna*) in hun geheel eten. Da’s dus veel minder (dop-)werk en veel meer opbrengst.  

Dit erwtentype is bij het grote publiek nog niet goed bekend, en helemaal onterecht. Toch bestaan suikererwten al lang. In de VS kweken de Amish misschien al honderd jaar een suikererwt, maar die circuleerde blijkbaar enkel in die gemeenschap. En intussen, ook in de VS, ontdekten erwtenveredelaars een ras met bijzondere kwaliteiten: zo kwam Sugar Snap op de markt, in 1979. Twee meter hoog, heel productief, en een volle, zoete smaak, en enkele weken lang oogstbaar: onder de suikererwten is dit nog steeds mijn favoriet. Sindsdien zijn er nog veel andere suikererwtenrassen ontwikkeld.

Ik leerde Sugar Snap rond 1995 kennen dankzij Daniel Willaeys, een Velt-pionier in Halle-Zoersel. Intussen vind je dit en andere rassen al op verschillende websites.

Het moeilijkste aan suikererwten is het zaaien. De zaden zijn helemaal gerimpeld, en kiemen niet in koude grond. Daarom is het klassieke advies: zaai ze pas buiten in april/mei. En daar wringt het voor mij, want laat zaaien geeft late oogst – op zich geen probleem – met gegarandeerd wormpjes van de erwtenpeulboorder. Zouden we dan niet beter heel vroeg en binnen zaaien?

Vandaar: ik laat de zaden in januari (!) binnen kiemen, en dat doen ze vlot. Zodra ze gekiemd zijn, plant ik ze in potjes in de serre.  In maart of april plant ik ze dan buiten: ze kunnen, net zoals alle erwtenplantjes, wel wat kou hebben. Met de nieuwe, halflage rassen zoals Sugar Rae, Sugar Ann, Sugar Bon, Ambrosia (vrij platte peul) en Delikett (fijn rond peultje) kunnen we zo vanaf half mei erwtjes eten. Het klassieke ras Sugar Snap oogsten we 3 weken later.  Tot zover de theorie: in een warm voorjaar rijpen al die rassen bijna tegelijk af, is mijn ervaring.

Het tweede moeilijkste aan suikererwten vind ik: de oogst naar de keuken brengen. Gewoon plukken en happen, tijdens het  tuinieren, da’s pas genieten.
*Bij sommige rassen moet je een draadje afhalen, bij andere niet.

Advertenties

3 thoughts on “Suikererwt”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s