Categorie archief: weer

Alles behalve egels

Weer een zomer zonder egels. Deze beestjes waren er wél:

Deze platte wielwebspin vangt graag nachtvlinders, waaronder schadelijke Turkse mot.
De platte wielwebspin vangt graag nachtvlinders in de serre, waaronder de Turkse mot.
kameleonspin vangt hommel (2)
De kameleonspin ligt op de loer in onze Bulgaarse roos, en verschalkt zo zelfs hommels.
bessenglasvlinder of Synanthedon tipuliformis.
Deze bessenglasvlinders leven als larve binnenin de takken van onze aalbessenstruiken.
veelkleurig Aziatisch lhb of Harmonia axyridis forma succinea
Dit veelkleurige Aziatische lieveheersbeestje komt net uit z’n verpakking: van pop naar volwassene.
tijgerspin
Nog één spin om het af te leren: de tijgerspin komt uit Zuid-Europa en is een spectaculaire rover.

Maar geen egel deze zomer. Onze tuin biedt veel bessen op snuithoogte, af en toe een slak, massa’s wormen en nog veel ander grut. En: het voer voor kater Nelson staat dag en nacht klaar. Qua gedekte tafel zit dat dus goed; wij bieden ook veel schuilplekjes om achter en onder te schuilen.

Toch is het pakweg drie jaar geleden dat ik nog een egel of, op zijn minst, zijn keutels zag in onze tuin. O, zo’n vettig blinkend donker langwerpig keuteltje, dat kon me zo dan telkens zo blij maken! Vroeger waren egels weliswaar geen vaste klant bij ons, maar dan toch minstens dwaalgasten. Zijn we dan als tuinier niet goed bezig? Sommige tuingoeroes gaan ervan uit dat je, als je maar een natuurlijk evenwicht bereikt, alle goeie beestjes – egels inclusief – je tuin wel gaan vinden. Een mooi streven is dat, toch?

Of heeft de omgeving er meer mee te maken? Kijk even, met mij, rond in onze buurt – pakweg in een straal van driehonderd meter. Buren met bespoten gazon en dito klinkers van voor tot achter. Buren met onbespoten gazon en nogal wat bloeiende planten, strak in ’t gelid. Een maisveld en een wei met paarden. Een braakliggende, erg verruigde tuin. Veel schuttingen en zo. Een drukke steenweg, en een straat voor de deur waar minstens honderd auto’s per dag door rijden. (Jaren lang zagen we, vooral tijdens de zomer, wel eens een/onze platgereden egel in onze straat.)
Of is het dat losgeslagen klimaat? Te warme winter, te koud en nat voorjaar, hittegolven en extreme stortbuien: trop is te veel, ook voor egeltjes.

Tuinieren is en blijft boeiend, blijft zoeken. Nog meer biodiversiteit, nog betere bodemzorg, dynamische evenwichten en netwerken: daar zorgen we met plezier voor. Er valt elke dag wel wat te ontdekken en er is meer dan genoeg eten voor ons. Egeltjes laten zich echter niet dwingen, en zijn niet goed in polsstokspringen.

 

 

 

Het moestuinklimaat

Wie niet tuiniert, heeft het wel gezien op alle media. Wie tuiniert, heeft erop gevloekt. Wie al (heel) lang tuiniert, zegt me: “Dit heb ik nog nooit meegemaakt.” Wie boert, en ervan moet leven, krabt zich dit jaar nog meer in het haar dan gewoonlijk.

Het ongewone weer van de voorbije maanden, dus. Het klimaat flipt, zo te zien. Professioneel en privé heb ik al veel verzopen grond gezien dit jaar: alles naar de vaantjes, of redden wat er te redden is. Een te warme winter, een koud voorjaar, een hittegolf en stortbuien: in de media krijgen we cijfers en spectaculaire beelden. De horeca klaagt even, en de modale mens boekt een vakantie naar betere oorden. Voor land- en tuinbouw zijn die weerrecords echter nefast: onze voedselgewassen willen van alles wat, maar geen extremen. Hoe de boer dit ervaart? Lees het artikel van Tine Hens maar.

Enfin: daarom gaat onze tomatenproeverij van 31 juli niet door. De tomatenplanten hebben te veel stress gehad, te weinig vrucht gezet. Onze aardappeloogst is tot nu toe bedroevend, kwalitatief en kwantitatief. Idem voor onze pompoenen. Er zal nog genoeg zijn voor ons gezin, wees gerust, en ja, we kunnen altijd wel bijkopen.

Dit alles overstijgt allang het eigen tuintje. Minder beton, meer bomen, uiteraard. Onze voetafdruk beperken, het zal toch eens moeten.